Bir kuş havalanır Karaman’dan koklayarak toprağını,
Gurbet ateşi düşer bağrına terk ederken diyarını,
Ana, Baba, akrabalar uğurlarken hissedersin yalnızlığı,
Düşünürsün gurbet kuşu nasıl çırpar kanadını!

Kanadıma iliştirilmiş bir adres buldum İstanbul maceramın başında,
Sordum, soruşturdum, birazcıkta kayboldum ve korktum,
Küçük Langa Caddesi, numara altı, daire sekizde kendimi buldum,
Açılır açılmaz kapı, esti Karaman havası, sevindi ruhum, güldü yüzüm.

Bir çöl fırtınasında savrulan tek bir kum tanesi idim,
Belki de rüzgarın amaçsızca götürdüğü bir yere gidecek idim,
Rüzgarın İKEV dediler, rotası belli, kaptanları tecrübeli,
Güleryüzlü, yardımsever, Karaman’ın havasını kalbine serper.

Yıllar geldi geçti, hayat akıp gitmekte, roller değişmekte,
Akademik öğrencilik sona erer iken yeni öğretmenler bizi beklemekte,
Mezuniyet bahanemiz olsun dostlarım,
İKEV çatısı altında gönüller şenlenmekte.