Sizler için bir şiir...

Bir kuş havalanır Karaman’dan koklayarak toprağını,

Gurbet ateşi düşer bağrına terk ederken diyarını,

İKEV büyüklerimin zat-ı alilerine

Üniversiteye gidecek birçok öğrencinin rüyasıdır İstanbul gibi efsane olmuş bir şehirde yaşamak.

Tarih 29 Temmuz Salı. Dünya kazan ben kepçe! Gidiyorum gündüz gece! Günler geceye karışıyor, artık zaman üzerine düşünmemeye çalışıyorum. Bu sefer yolculuk İstanbul’dan.

İstanbul Tıp Fakültesi öğrencisiyim. Aslen Osmaniye liyim. Bekir Sıtkı Erdoğan Hocamızın yazılarına olan ilgim, memleketimde okuduğum kitabıyla başladı.

Günler gelip geçmekte, kuşlar gibi uçmaktadır. İstanbul macerasına başladığımız günkü heyecan ve mutluluğu tekrar İKEV mezunlar gününde yaşadık. Geçen yıllarda olduğu gibi bu yılki mezuniyet töreni...

Sanki dün gibi, tanışma toplantısının bitiminde öğrenci arkadaşlarla buluşup, İKEV bünyesinde, ögrenciler olarak, ne gibi faaliyetlerde bulunabileceğimizi, ileriki aşamada , Karamanlı...

Hani bilirsiniz ya bütün zorlu yolculukların ardındaki meyveyi görür insanlar; arkasındaki emeği, zahmeti bilmezler. Tıpkı tohum gibi… Güzün toprağa atılan tohum ne aşamalardan geçer de, kimse...

Nasıl anlatmalı? Nasıl anlatmaya başlamalı ki bilmem. Herşey 1 Mart cumartesi günü Ahmet Büyükemre'yi ziyaret ettiğimde başladı.Sohbetimizde bana bir konudan bahsetti, bu konu hakkında küçükte olsa...