Günler gelip geçmekte, kuşlar gibi uçmaktadır. İstanbul macerasına başladığımız günkü heyecan ve mutluluğu tekrar İKEV mezunlar gününde yaşadık. Geçen yıllarda olduğu gibi bu yılki mezuniyet töreni de oldukça faydalı ve eğlenceli geçti...

     Ben bu yılki mezunlar adına bizlere bu leziz ortamı hazırladıkları için ve öğrencilik hayatımız boyunca verdikleri desteklerden dolayı bütün vakıf üyelerine ve paylaşımları için bütün öğrenci arkadaşlarıma teşekkür ediyorum. İKEVli olmanın gururu ve ayrıcalığını kelimelere sığdırmanın, cümlelerle sınırlandırmanın mümkün olabileceğini düşünmüyorum ve bu ayrıcalığı yaşayan tüm arkadaşlarımı ayrıca kucaklıyorum.
       Her toplantıda olduğu gibi yine birbirinden değerli insanları bizlerle buluşturan bütün yetkililere şükranlarımı sunuyorum. Ben bu yaşıma kadar göremeyeceğim insanları İKEVli olmanın verdiği avantajla gördüm, bu insanların tecrübelerin faydalandım, onlarla birebir konuşma imkanı buldum. Bunlar arasında milletvekilleri, birbirinden değerli profesorler, kendi alanlarında yenilikler ve farklılıklar yaratmış profesyoneller, sosyal ve toplumsal konularda uzman eğitimciler bulunmakta. Bu toplantının misafir konuşmacısı Sayın Orhan Kural, benim öğrencilik hayatımın son toplantısına ayrı bir renk kattı ve oldukça eğlenceli bir ortam yarattı. Suat Bey’den Ahmet Büyükemre’ye, Mehmet Abi’den Nuran Abla’ya, Faruk Alkan’dan Bekir Sıtkı Erdoğan’a, İhsan Duru’dan daha nicelerine verdikleri destekler ve yardımlardan dolayı sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum. Ve değerli bursiyer arkadaşlarım; bizler bu ülkenin, Karaman’ımızın geleceğiyiz, başarılı olmaya mecburuz, İKEV gibi bir oluşumun sürekliliği bizlerin ellerinde bunu asla unutmamamız gerekiyor. Sahip olduğumuz değerlerin farkında olmalı ve Karaman kültürünü en iyi şekilde temsil etmeliyiz. Atatürk’ün, Yunus Emre’nin, Karamanoğlu Mehmet Bey’in, Kazım Karabekir’in ve daha nicesinin torunlarıyız; bu güzel insanlara layık olmayı başarabilmeli, bunun için her türlü fedakarlığa hazırlıklı olmalıyız.
       Geride kalan beş yılı şöyle bir gözümde canlandırdığım zaman İKEV’in bize sunduklarının ve kazandırdıklarının önemini daha net bir şekilde görebiliyorum. Ben keşke imkanım olsaydı da burs almasaydım diye düşünmek istemiyorum, çünkü hayatta hakikaten değer verilmesi gereken hususlar olduğu kanısındayım. Demek istediğim şu ki; ben İKEV’den burs almamış olsa idim büyük bir ihtimalle buradaki sinerjik ortamın tadına varamayacaktım, buradaki değerli büyüklerim ve kardeşlerimi tanıma fırsatını yakalayamayacaktım. Onun için kendimi her zaman tüm İKEVli arkadaşlarım gibi çok şanslı hissediyorum.
       Ben İKEV’in asıl amacının öğrencilere burs vermek değil, aynı havayı solumuş, aynı kültürden gelmiş, ve Karaman’ın veya daha genel olarak ülkemizin geleceğinde önemli rol sahibi olabilecek kişilerin eğitimine destek vermek, onların problemlerine çözümler sunabilmek ve belki de en önemlisi kişiler arasında iletişimi, etkileşimi ve ilişkileri geliştirmektir diye düşünüyorum. İKEV bünyesindeki herkes aynı amaç etrafında toplanmışız ve bu amaç için ben öğrencilerin öğrencilik yıllarında ve sonrasında amacın gerektirdiği şekilde hareket etmeleri gerektiğini düşünüyor ve bu doğrultuda bana düşecek bütün sorumlulukları alacağımı buradan belirtmek istiyorum. Açıkçası itiraf etmek gerekirse ben geçen beş yılda bu amaç için, isteyerek veya istemeyerek pek fazla çaba harcayamadım. Onun için ben öncelikle büyüklerimden af diliyorum ve kendilerinden haklarını helal etmelerini rica ediyorum. Geçmişe takılıp kalmasını sevmeyen birisiyim, onun için bundan sonrası için neler yapabilirim neler yapılabilir sorularına cevap aramak ve bulunan cevaplar doğrultusunda hareket edilmesi gerektiği inancındayım. Ben öğrencilik hayatımda vakıf adına çok fazla aktif olamadım benden sonrakiler olsun istiyorum açıkçası. Özellikle bu sene farkına vardım ki, bizler vakıf büyüklerimiz tarafından çok önemseniyoruz. Öğrenci evimizin temel atma töreni ve sonrasında Karaman gecesine katıldım, ve inanın bizim için insanların çok büyük problemlerle başa çıkmaları gerektiğini gördüm. Bazı şeyler gerçekten kolay olmuyor, bize ne kadar değer verildiğinin farkına varmamız gerekiyor.
       Mezuniyet bir bitiş, ama her bitişin arkasından bir başlangıç gelir. Şunu söyleyebilirim ki, insan hayatının her aşamasında herkesten birşeyler öğrenebilir. Öğrenmeye, çalışmaya, öğrenciliğe devam edeceğiz, biz bu ülkenin geleceğiyiz, durmadan dinlenmeden çalışmak zorundayız. Hayatta her zaman önceliklerimiz ve değerlerimiz vardır. Bize değer veren, bizler için endişelenen, bizlerin yanında olanları unutmak ve utandırmak bu değerlere yapılacak belki de en büyük saygısızlıktır. İKEV’in  bize gerçekten çok değer verdiğinin farkına varmalı ve bize değer veren bu kıymetli insanların yanında olmayı unutmamalıyız.